Czym jest superwizja?
W kontekście coachingu, mentoringu i superwizji słowo „superwizja” ma inne znaczenie niż w języku potocznym. Nie oznacza nadzorowania, kontrolowania ani oceniania pracy praktyka. Superwizor nie jest obecny podczas pracy coacha, mentora lub superwizora z klientem. Superwizja odbywa się osobno i służy refleksji nad praktyką zawodową, relacją z klientem, dylematami etycznymi, jakością pracy oraz dobrostanem mentora/coacha.
W podejściu EMCC superwizja jest jednym z kluczowych elementów profesjonalnej praktyki coachingowej, mentoringowej jak i superwizyjnej. Pomaga utrzymywać standardy zawodowe, rozwijać kompetencje, wzmacniać refleksyjność i dbać o jakość pracy z klientami.
EMCC Global wymaga superwizji jako elementu profesjonalnej praktyki. Dzięki niej praktycy mogą upewniać się, że pracują odpowiedzialnie, etycznie i z uwzględnieniem dobra klienta oraz interesariuszy. Superwizja jest niezbędnym elementem uzyskania indywidualnej akredytacji coachingowo-mentoringowej EMCC.
Ponadto superwizja wspiera praktyków w utrzymywaniu wysokich standardów etycznych oraz rozwijaniu inkluzywnego sposobu myślenia i pracy. Jest miejscem, w którym można omawiać dylematy etyczne, różnorodność, kwestie kulturowe, systemowe i relacyjne.
Po co korzystać z superwizji?
Superwizja wspiera praktyka w świadomym i odpowiedzialnym wykonywaniu pracy z klientami indywidualnymi, zespołami i organizacjami.
Jej celem jest:
- wspieranie utrzymywania odpowiednich standardów profesjonalnych,
- rozwijanie praktyki zawodowej coacha, mentora lub superwizora,
- wzmacnianie dobrostanu osoby pracującej z klientami,
- tworzenie przestrzeni do refleksji nad trudnymi lub złożonymi sytuacjami,
- omawianie dylematów etycznych,
- rozwijanie świadomości własnych reakcji, schematów i obszarów rozwoju,
- wspieranie odpowiedzialności zawodowej i jakości pracy.
Superwizja pomaga spojrzeć na własną praktykę „z balkonu” – z dystansu, szerszej perspektywy i z większą świadomością tego, co dzieje się w procesie, relacji oraz systemie klienta.
Trzy funkcje superwizji
W międzynarodowej praktyce superwizyjnej EMCC mówi się o trzech funkcjach superwizji.
- funkcja rozwojowo-edukacyjna (ang. formative),
- funkcja normatywna – jakościowa i etyczna (ang. normative),
- funkcja wspierająca, regeneracyjna i wzmacniająca dobrostan (ang. restorative).
Te trzy funkcje wzajemnie się uzupełniają. Dobra superwizja nie ogranicza się wyłącznie do omawiania przypadków. Wspiera rozwój praktyka, dbałość o standardy i etykę oraz odporność psychiczną osoby pracującej z innymi.
Funkcja rozwojowo-edukacyjna
Ta funkcja dotyczy uczenia się, rozwoju kompetencji i pogłębiania samoświadomości praktyka. W tym wymiarze superwizja pomaga coachowi /mentorowi przyglądać się temu, jak pracuje, jakie interwencje wybiera, jak buduje relację z klientem i jak może rozwijać swoją skuteczność.
Funkcja normatywna
Ta funkcja dotyczy standardów zawodowych, etyki, odpowiedzialności i jakości pracy.
W tym wymiarze superwizja wspiera refleksję nad tym, czy praktyka jest zgodna z kodeksem etycznym, kontraktem, granicami roli oraz dobrem klienta. Pomaga rozpoznawać potencjalne konflikty interesów, niejasności kontraktowe, przekraczanie granic, kwestie poufności i inne dylematy etyczne.
Funkcja wspierająca i regeneracyjna
Ta funkcja dotyczy wsparcia emocjonalnego, odporności psychicznej, regeneracji i dobrostanu praktyka. Zarówno praca coachingowa, mentoringowa jak i superwizyjna może wiązać się z dużą odpowiedzialnością, intensywnością emocjonalną, napięciem i kontaktem z trudnymi doświadczeniami klientów. Superwizja daje przestrzeń do zatrzymania się, nazwania własnych reakcji, odzyskania perspektywy i zadbania o siebie jako osobę pracującą z innymi.
Co można wnosić na superwizję?
Na superwizję można wnosić między innymi:
- sytuacje z praktyki coachingowej, mentoringowej, superwizyjnej,
- dylematy etyczne,
- pytania dotyczące kontraktu i granic odpowiedzialności,
- trudności w relacji z klientem,
- reakcje własne, emocje i napięcia pojawiające się w pracy,
- refleksję nad mocnymi stronami i obszarami rozwoju,
- tematy związane z dobrostanem i zdrowiem psychicznym praktyka,
- pytania dotyczące tożsamości zawodowej,
- decyzje dotyczące dalszego rozwoju praktyki,
- pracę nad byciem refleksyjnym praktykiem.
Ile superwizji potrzebuje coach / mentor?
EMCC Global wymaga, aby praktycy korzystali z minimum 4 godzin indywidualnej superwizji rocznie, rozłożonych równomiernie w ciągu 12 miesięcy (czyli 1 h superwizji co ok. 3 miesiące).
Dodatkowo, dla doświadczonych praktyków (poziom Senior i Master Practitioner) minimalna proporcja wynosi 1 godzina indywidualnej superwizji na 35 godzin praktyki coachingowej, mentoringowej lub superwizyjnej.
W praktyce oznacza to, że im więcej pracy z klientami prowadzi praktyk, tym więcej superwizji potrzebuje, aby utrzymywać jakość swojej pracy, rozwijać się i dbać o dobrostan.
Superwizja dla superwizorów
EMCC Global wskazuje również, że superwizorzy powinni korzystać z superwizji swojej praktyki superwizyjnej.
Oznacza to, że osoba prowadząca superwizję także potrzebuje przestrzeni do refleksji nad własną pracą, omawiania dylematów, rozwijania kompetencji, utrzymywania standardów oraz dbania o jakość superwizji oferowanej innym praktykom.
Opracowanie:
Małgorzata WARDA – akredytowana superwizorka ESIA EMCC, asesorka EMCC Global ds. akredytacji indywidualnej EIA i programów szkoleniowych EQA
Kasia Syrówka – managerka Centrum Akredytacji w Polsce, asesorka EMCC Global ds. akredytacji indywidualnej EIA, IPMA oraz PMQA, ISMCP.
